Σε έναν κόσμο που διψά για ουσία, για αλήθεια, για φως, η παρουσία του π. Εδεσίου είναι μαρτυρία πίστης, αγάπης και ελπίδας.

Ο π. Εδέσιος, Αρχιμανδρίτης και Ιεραπόστολος της Ορθόδοξης Εκκλησίας του Πατριαρχειου Αλεξανδρείας στη Μητρόπολη Άκκρας στη Γκάνα, δεν διάλεξε τον εύκολο δρόμο. Διάλεξε τον δρόμο της προσφοράς, της διακονίας, της μαρτυρίας.
Η πορεία του, από την Ελλάδα έως τις καλύβες της Αφρικής, είναι μια ζωντανή υπενθύμιση ότι η Ορθοδοξία δεν είναι απλώς μια θρησκευτική ταυτότητα, είναι τρόπος ζωής, είναι πράξη, είναι διαρκής κίνηση προς το φως.
Έχω τη μεγάλη χαρά να μοιραστώ μαζί σας μια συνάντηση καρδιάς, μια συνομιλία με έναν άνθρωπο που φωτίζει τον κόσμο όχι με λόγια, αλλά με το παράδειγμά του.
Γιατί πέρα από τα λόγια, θα αισθανθείτε έναν παλμό, τον παλμό της αλήθειας που δεν γνωρίζει γεωγραφικά όρια, αλλά γνωρίζει πρόσωπα, οπως αυτό του π. Εδεσίου.
Μιλήσαμε για τη δύναμη της πίστης που γεννιέται μέσα σε συνθήκες φτώχειας αλλά και πλούτου ψυχής, για τη χαρά που ξεπερνά τα όρια των ηπείρων, για την αγάπη που γίνεται πράξη καθημερινά. Και κυρίως, μιλήσαμε για εκείνο το “εμείς” που μας ενώνει όταν το “εγώ” κάνει πίσω.
Ευχαριστώ θερμά την εφημερίδα ΗΜΕΡΑ ΖΑΚΥΝΘΟΥ για την, όπως πάντα, φιλόξενη θέση που μου προσφέρει στις σελίδες της. Είναι τιμή μου να μοιράζομαι σκέψεις, εμπειρίες και κυρίως πρόσωπα που εμπνέουν, αφυπνίζουν και συγκινούν.

1. Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς και τον ρόλο σας στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Με χαρά και ευγνωμοσύνη σας ευχαριστώ για τον χρόνο και το ενδιαφέρον σας, αλλά και για την ευκαιρία που μου δίνετε να μοιραστώ μαζί σας, και με τους αναγνώστες σας, την προσωπική μου μαρτυρία ως ταπεινός λειτουργός του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Ονομάζομαι Αρχιμανδρίτης Αιδέσιος Mukeke, είμαι ιερομόναχος της Ιεράς Μητροπόλεως Άκκρας, Γκάνας και πάσης Δυτικής Αφρικής. Κατάγομαι από το Κονγκό, και διακονώ στο Ιερό Πατριαρχείο Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής, υπό την πνευματική σκέπη του Μακαριωτάτου Πατριάρχου κ.κ. Θεοδώρου Β’. Ο ρόλος μου, ως κληρικού, είναι να υπηρετώ τον λαό του Θεού: να τελώ τα Ιερά Μυστήρια, να διδάσκω, να κατηχώ, να ενισχύω και να παρηγορώ — πάντοτε με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος.

2. Πώς προσεγγίζετε την πνευματική καθοδήγηση και υποστήριξη των πιστών στην περιοχή σας;

Στην Αφρική, και ιδιαίτερα στη Γκάνα, ο κόσμος διψά για Θεό, για νόημα, για ελπίδα. Οι άνθρωποι έχουν βαθιά πίστη, αλλά και πολλές προκλήσεις: φτώχεια, ασθένειες, κοινωνικές δυσκολίες. Η προσέγγισή μου βασίζεται στο να ακούω προσεκτικά. Πολλοί άνθρωποι έχουν ανάγκη να μιλήσουν, να τους ακούσει κάποιος με κατανόηση. Προσπαθώ να είμαι παρών — όχι μόνο μέσα στον ναό, αλλά και μέσα στη ζωή τους: στα σπίτια, στα σχολεία, στα νοσοκομεία, ακόμη και στις φυλακές.
Η υποστήριξή μου προς αυτούς δεν είναι μόνο πνευματική• είναι και πρακτική: να βρούμε τρόπους να στείλουμε τρόφιμα, να βοηθήσουμε με φάρμακα, με την εκπαίδευση, με ιατρική φροντίδα.

3. Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζετε στο ιεραποστολικό σας έργο;

Οι προκλήσεις είναι πολλές και συχνά μας ξεπερνούν. Η πιο μεγάλη, θα έλεγα, είναι η φτώχεια. Πολλοί συνάνθρωποί μας δεν έχουν βασικά αγαθά: νερό, τροφή, ρούχα, φάρμακα. Δεν έχουν πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες ή σε σωστή εκπαίδευση. Ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και χωρίς συγκοινωνία.
Μια δεύτερη πρόκληση είναι ο θρησκευτικός συγκρητισμός. Υπάρχουν πολλές παραθρησκευτικές ομάδες, αιρέσεις, ακόμα και μαγικές πρακτικές. Ωστόσο, η πιο λεπτή πρόκληση είναι να μεταφέρουμε το Ευαγγέλιο με αυθεντικότητα, αλλά χωρίς να επιβάλλουμε τη δική μας κουλτούρα.

4. Ποιος είναι ο ρόλος της πίστης στη ζωή των ανθρώπων στην κοινότητά σας;

Η πίστη για τους ανθρώπους εδώ δεν είναι κάτι θεωρητικό ή απλώς θρησκευτικό. Είναι τρόπος ζωής. Ο Αφρικανός ζει μέσα στην πνευματικότητα. Ακόμη και μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες, ο άνθρωπος προσεύχεται, ελπίζει, ευχαριστεί τον Θεό.
Στην κοινότητά μας, η πίστη δεν είναι διακοσμητική είναι αναγκαία. Όταν δεν έχεις τίποτε άλλο, κρατιέσαι από τον Θεό. Η Εκκλησία είναι γι’ αυτούς φως, ελπίδα και παρηγοριά. Βλέπεις ανθρώπους που περπατούν ώρες ολόκληρες για να έρθουν στη Θεία Λειτουργία. Βλέπεις παιδιά να τραγουδούν το «Κύριε, ἐλέησον» με καθαρή καρδιά. Βλέπεις μητέρες να προσεύχονται με δάκρυα και να παραδίδουν την αγωνία τους στον Χριστό.
Η πίστη για αυτούς είναι ζωντανή σχέση. Δεν στηρίζεται μόνο στη γνώση, αλλά στο βίωμα και συχνά αυτό το βίωμα μάς διδάσκει κι εμάς τους ίδιους τι σημαίνει αληθινή εμπιστοσύνη στον Θεό.

5. Υπάρχουν ιδιαίτερες παραδόσεις ή έθιμα που ενσωματώνετε στη λατρεία ή την κατήχηση;

Βεβαίως. Η Ορθοδοξία, όπου κι αν πάει, σέβεται την τοπική κουλτούρα, εφόσον αυτή δεν έρχεται σε αντίθεση με το Ευαγγέλιο. Στην Αφρική, η παράδοση είναι πλούσια σε μουσική, ρυθμό, κίνηση και κοινότητα. Έτσι, στη λατρεία χρησιμοποιούμε ντόπια όργανα, παραδοσιακούς ύμνους, και χρώματα που μιλούν στην καρδιά των ανθρώπων.
Η κατήχηση γίνεται συχνά προφορικά, με παραβολές, με τραγούδια, με εικόνες. Πολλοί άνθρωποι δεν έχουν βιβλία — αλλά έχουν μνήμη και καρδιά. Όταν διδάσκεις το Ευαγγέλιο με τρόπο που να ταιριάζει στον πολιτισμό τους, τότε φυτεύεται βαθιά. Για παράδειγμα, η έννοια της κοινότητας είναι πολύ δυνατή στην Αφρική. Αυτό μας βοηθά να μιλήσουμε για την Εκκλησία ως Σώμα Χριστού, όπου όλοι είναι αδέλφια.
Ο στόχος μας δεν είναι να καταστρέψουμε την τοπική ταυτότητα, αλλά να την αγιάσουμε.

6. Ποιο είναι το μήνυμά σας για τους Ορθόδοξους χριστιανούς σε όλο τον κόσμο;

Το μήνυμά μου είναι απλό: μην ξεχνάτε τον Χριστό. Όχι μόνο ως δόγμα ή θρησκεία, αλλά ως πρόσωπο ζωντανό, που μας αγαπάει, μας συγχωρεί, και μας καλεί να Τον ακολουθήσουμε.
Μην φοβάστε να ζήσετε με θυσία. Μην μένετε σε έναν χριστιανισμό άνετο και ατομικό. Ανοίξτε τα μάτια σας στους αδελφούς σας που υποφέρουν — στην Αφρική, στην Ασία, στην Ευρώπη, παντού. Η Εκκλησία δεν είναι μόνο για εμάς, είναι για όλους.
Και τέλος, ένα ταπεινό μήνυμα προς όλους: η αποστολή δεν είναι υπόθεση μόνο των μοναχών ή των ιερέων. Κάθε βαπτισμένος χριστιανός είναι ιεραπόστολος. Όχι με λόγια, αλλά με το παράδειγμα, την προσευχή και την αγάπη.

7. Ποια είναι η σχέση σας με την τοπική κοινωνία και πώς συνεργάζεστε με άλλες θρησκευτικές ή κοινοτικές οργανώσεις;

Η σχέση μου με την τοπική κοινωνία είναι ζωντανή και καθημερινή. Δεν είμαι ιερέας μόνο του ναού, αλλά του χωριού, της γειτονιάς, του λαού. Συμμετέχω στη ζωή των ανθρώπων — στις χαρές τους, στις λύπες τους, στις ανάγκες τους. Αυτή η παρουσία, χωρίς υπεροψία, δημιουργεί εμπιστοσύνη.
Συνεργαζόμαστε με διάφορους φορείς, ακόμη και με εκπροσώπους άλλων χριστιανικών δογμάτων ή θρησκειών, σε ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος: παιδεία, υγεία, προστασία των παιδιών, καθαρό νερό, ειρήνη στις κοινότητες. Αυτές οι συνεργασίες δεν αλλοιώνουν την πίστη μας αντιθέτως, δείχνουν ότι η Ορθοδοξία είναι ανοικτή, φιλάνθρωπη και κοινωνικά υπεύθυνη.

8. Ποια είναι η σημασία της εκπαίδευσης στην ιεραποστολή σας και πώς συμβάλλετε σε αυτόν τον τομέα;

Η εκπαίδευση είναι θεμέλιο της ιεραποστολής μας. Δεν μπορούμε να μιλάμε για Ευαγγέλιο χωρίς φως γνώσης. Πολλά παιδιά δεν έχουν πρόσβαση σε σχολείο ή εγκαταλείπουν νωρίς. Γι’ αυτό η Εκκλησία μας ιδρύει σχολεία, παρέχει υποτροφίες, βοηθά με υλικά και δασκάλους.
Η εκπαίδευση δεν αφορά μόνο τα γράμματα αλλά και τον χαρακτήρα. Θέλουμε να δώσουμε στα παιδιά αξίες, ήθος, ελπίδα για το μέλλον.
Προσωπικά, συμμετέχω σε σχολεία και κατηχητικά, κάνω ομιλίες σε νέους, βοηθώ οικογένειες να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο. Όπου υπάρχει παιδί, υπάρχει μέλλον και εκεί πρέπει να επενδύσουμε.

9. Ποιο είναι το προσωπικό σας όραμα για το μέλλον της ιεραποστολής στην Αφρική;

Το όραμά μου είναι να δούμε την Ορθόδοξη Εκκλησία να ανθίζει στην Αφρική, όχι ως “εισαγόμενο” σώμα, αλλά ως ζωντανή έκφραση της πίστης του αφρικανικού λαού. Θέλω να δω περισσότερες κοινότητες να αποκτούν ναούς, σχολεία, κλινικές, ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Θέλω να δω τους νέους να πιστεύουν στον Χριστό, όχι από φόβο ή ανάγκη, αλλά από αγάπη.

10. Πώς αντιμετωπίζετε τις κοινωνικές και οικονομικές δυσκολίες που επηρεάζουν την κοινότητά σας;

Οι δυσκολίες είναι πολλές, και συχνά συντριπτικές: φτώχεια, ανεργία, ασθένειες, εγκατάλειψη, έλλειψη ιατρικής περίθαλψης. Όμως η Εκκλησία δεν μένει αδιάφορη. Ο Χριστός μάς έμαθε να πονάμε με τους πονεμένους και να στεκόμαστε δίπλα στον άνθρωπο που υποφέρει.
Προσπαθούμε να βοηθήσουμε πρακτικά: με τρόφιμα, φάρμακα, νερό, ρούχα, υποτροφίες. Φτιάχνουμε πηγάδια, σχολεία, μικρά ιατρεία. Δεν έχουμε πάντα τους πόρους, αλλά έχουμε την προαίρεση και τη χάρη του Θεού. Και πολλές φορές βλέπουμε θαύματα μέσα από τη γενναιοδωρία ανθρώπων που βοηθούν, ακόμη και από μακριά.

11. Υπάρχουν προσωπικές στιγμές που σας σημάδεψαν στην πορεία της διακονίας σας;

Ναι, υπάρχουν στιγμές που δεν ξεχνιούνται ποτέ. Θυμάμαι ένα παιδί άρρωστο, ετοιμοθάνατο, που ήθελε να βαπτιστεί. Δεν μπορούσε να μιλήσει, μόνο να χαμογελάσει. Το βάπτισα μέσα στο νοσοκομείο, με μια κούπα νερό. Το παιδί κοιμήθηκε λίγες ώρες μετά αλλά με το όνομά του γραμμένο στον Ουρανό. Αυτή η στιγμή με σημάδεψε.
Θυμάμαι γυναίκες που περπατούν 10 χιλιόμετρα για να κοινωνήσουν, γέροντες που μιλούν για την πίστη τους με δάκρυα, παιδιά που ψέλνουν με φλόγα στην καρδιά.
Κάθε φορά που ένας άνθρωπος μετανοεί, που συγχωρεί, που ξαναβρίσκει την ελπίδα του, για μένα είναι θαύμα. Δεν είναι συναισθηματισμός — είναι εμπειρία της Ανάστασης μέσα στην καθημερινότητα.

12. Πώς μπορεί κάποιος από άλλες χώρες να βοηθήσει το έργο σας;

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να βοηθήσει κανείς και κάθε προσφορά, όσο μικρή κι αν φαίνεται, έχει τεράστια αξία. Κάποιος μπορεί να στείλει οικονομική βοήθεια, ιατροφαρμακευτικό υλικό, σχολικά είδη, ρούχα, τρόφιμα μακράς διάρκειας. Άλλοι προσφέρουν με την προσευχή τους και αυτό είναι το πιο ισχυρό θεμέλιο.
Μερικοί άνθρωποι, με την ευλογία της Εκκλησίας τους, έρχονται εθελοντικά για μικρό χρονικό διάστημα: για να διδάξουν, να βοηθήσουν ιατρικά, να εργαστούν μαζί μας σε έργα υποδομής.
Όμως το πιο σημαντικό είναι να ευαισθητοποιηθεί ο κόσμος. Να ακούσει, να μάθει, να μην ξεχάσει ότι υπάρχουν αδέλφια του που παλεύουν καθημερινά. Η ιεραποστολή είναι υπόθεση ολόκληρης της Εκκλησίας δεν είναι περιφερειακή ή προσωρινή ανάγκη.

13. Ποιο είναι το καθημερινό πρόγραμμα σας εκεί; Πώς μοιάζει μια μέρα στη ζωή σας;

Περιλαμβάνει προσευχή, τέλεση ακολουθιών, κατήχηση, επισκέψεις σε οικογένειες, διοίκηση εκκλησιαστικών θεμάτων και κοινωνική προσφορά.
να βρεις βοήθεια, αδελφότητα και παρηγοριά.

14. Πόσο δύσκολο είναι να διακονεί και να ποιμαίνει κανείς σε μια χώρα όπως η Γκάνα; Ποιες είναι οι ιδιαιτερότητες της ιερατικής ζωής εκεί;

Η διακονία και η ποιμαντική στη Γκάνα είναι ταυτόχρονα προνόμιο και πρόκληση. Είναι προνόμιο, γιατί βλέπεις καθημερινά τη ζωντανή πίστη και την ανάγκη των ανθρώπων για το Χριστό. Είναι όμως και πρόκληση, γιατί οι συνθήκες είναι πολλές φορές δύσκολες.
Η φτώχεια, η έλλειψη βασικών υποδομών, οι πολιτισμικές διαφορές και οι θρησκευτικές ποικιλομορφίες δημιουργούν έναν χώρο όπου ο ιερέας πρέπει να είναι όχι μόνο πνευματικός πατέρας, αλλά και κοινωνικός εργάτης, παιδαγωγός και ψυχολογικός υποστηρικτής.
Ιδιαιτερότητα της ιερατικής ζωής εδώ είναι η ανάγκη για μεγάλη υπομονή και προσαρμοστικότητα. Δεν αρκεί η θεολογική γνώση• χρειάζεται να κατανοήσεις βαθιά τον άνθρωπο, τις προκλήσεις του και το περιβάλλον του. Η ιεραποστολή γίνεται έργο ολόκληρης της ζωής, με πολύ προσωπική θυσία και αφοσίωση.

15. Αισθανθήκατε ποτέ μοναξιά ή αίσθημα αποξένωσης μέσα σε ένα τόσο διαφορετικό πολιτισμικό και θρησκευτικό περιβάλλον;

Η ιεραποστολή στη Γκάνα, με την πλούσια πολιτισμική και θρησκευτική ποικιλία της, είναι μια πραγματική πρόκληση, όχι μόνο σωματική αλλά και ψυχική. Είναι αλήθεια πως υπήρξαν στιγμές που ένιωσα μοναξιά και αποξένωση.
Όταν βρίσκεσαι μακριά από την πατρίδα σου, τους δικούς σου ανθρώπους και το οικείο περιβάλλον, αυτές οι στιγμές είναι φυσικές. Επιπλέον, το διαφορετικό πολιτισμικό και θρησκευτικό πλαίσιο μπορεί να δημιουργήσει αίσθημα απομόνωσης.
Όμως, η πίστη μου στον Χριστό και η συνείδηση της αποστολής που μου έχει εμπιστευθεί η Εκκλησία μου δίνουν δύναμη και παρηγοριά. Η προσευχή, η αγάπη των ανθρώπων που υπηρετώ και η κοινότητα της Εκκλησίας στη Γκάνα γίνονται το πνευματικό μου καταφύγιο.
Επίσης, η αίσθηση πως δεν είμαι μόνος ότι είμαι μέλος του Σώματος του Χριστού, της Εκκλησίας που ενώνει όλους τους πιστούς σε κάθε γωνιά της γης — με ανανεώνει και μου δίνει θάρρος.

16. Έχετε αντιμετωπίσει διώξεις, περιφρόνηση ή παρεξηγήσεις λόγω της ιδιότητάς σας ως Ορθόδοξος ιερέας;

Στην ιεραποστολή, όπως σε κάθε δρόμο πίστης, υπάρχουν δυσκολίες και στιγμές παρεξήγησης. Η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι σχετικά νέα στη Γκάνα και κάποιες φορές η άγνοια δημιουργεί αποξένωση ή αμφισβήτηση.
Δεν έχω βιώσει βαριές διώξεις, αλλά υπήρξαν προκλήσεις και στιγμές όπου η μαρτυρία μας παρεξηγήθηκε. Ωστόσο, η πίστη μας μας καλεί να υπομένουμε με ταπείνωση.
«Μη φοβού τους διώκτες» λέει ο Κύριος, και κρατώ την παρηγοριά πως κάθε δυσκολία γίνεται ευκαιρία μαρτυρίας και εμπιστοσύνης στον Θεό. Το έργο μας δεν είναι δικό μας αλλά της Εκκλησίας και Του Θεού.

17. Πώς επηρεάζει η φτώχεια, η αρρώστια ή η έλλειψη βασικών αγαθών τη σχέση των ανθρώπων με τον Θεό εκεί;

Παράξενο ίσως, αλλά πολλές φορές η πίστη ανθίζει όπου η ανάγκη είναι μεγαλύτερη. Η φτώχεια και οι στερήσεις δοκιμάζουν, αλλά και φέρνουν τον άνθρωπο πιο κοντά στον Θεό με αυθεντικό τρόπο.
Στη Γκάνα, πολλοί έχουν μόνο τον Θεό να στηριχτούν και η πίστη τους είναι βαθιά και ζωντανή. Η Εκκλησία γίνεται καταφύγιο και λιμάνι.
Φυσικά, η φτώχεια φέρνει και απογοήτευση ή στρέφει κάποιους σε ψεύτικες υποσχέσεις, αλλά μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία βλέπουμε πως η πίστη είναι ζωντανή και αγγίζει τις καρδιές βαθιά.

18. Τι σας δίνει δύναμη όταν όλα φαίνονται δύσκολα ή ακατόρθωτα;

Όταν το φορτίο είναι βαρύ και τα εμπόδια μεγάλα, στρέφομαι στον Χριστό. Η δύναμη μου είναι από την χάρη Του.
Στη σιωπή της προσευχής, στη Θεία Λειτουργία, στο κομποσχοίνι νιώθω την ανανέωση. Όπως λέει ο απόστολος Παύλος, «όταν αδυνατώ, τότε είμαι δυνατός». Με στηρίζει επίσης η προσευχή του λαού, οι καρδιές που αγγίζει το Ευαγγέλιο και η συνείδηση πως δεν είμαι μόνος. Η πίστη μου στον Χριστό και η αγάπη των ανθρώπων με κρατούν όρθιο.

19. Αν μπορούσατε να ψιθυρίσετε ένα μήνυμα ελπίδας, πίστης ή προσευχής σε κάθε ψυχή που μας διαβαζει αυτή τη στιγμή – στην Ελλάδα ή στην Αφρική – τι θα λέγατε;

Μὴ φοβοῦ, ὅτι ὁ Κύριος εἶναι μαζί σου. Στιγμές σκοταδιᾶς καὶ δοκιμασίας, ὁ Χριστός εἶναι τὸ φῶς καὶ ἡ ἐλπίδα σου.Νὰ θυμᾶσαι πως ὁ Θεός δὲν ἐγκαταλείπει ποτέ. Ἐκεῖ ποὺ φαντάζει ὅτι ὅλα τελείωσαν, ἀκριβῶς ἐκεῖ ἡ χάρις Του ἀρχίζει. Ζήτα Του δύναμη, φῶς, καὶ μὴ σταματᾶς νὰ προσεύχεσαι• ἡ προσευχή εἶναι ἡ πιο δυνατή μας ὅπλο. Καὶ μὴ ξεχνᾶς τὴν ἀγάπη: νὰ ἀγαπᾶς ἀδιακρίτως, γιὰ ἐκεῖ βρίσκεται ὁ Θεός. Εἴθε ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ νὰ σε συνοδεύει, ὅπου καὶ ἄν εἶσαι.

20. Ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα που έχετε πάρει από την ιεραποστολή στη Γκάνα;

Έμαθα πως η πίστη δεν είναι θεωρία ή απλή γνώση, αλλά ζωντανή εμπειρία που αλλάζει ζωές. Εκεί, σε συνθήκες απλότητας και στερήσεων, βλέπεις την αληθινή ανάγκη του ανθρώπου για τον Θεό και τη δύναμη της χάρης Του να μεταμορφώνει.
Έμαθα να εμπιστεύομαι τον Θεό πέρα από τα δικά μου όρια και να αγαπώ χωρίς όρους.
Η ιεραποστολή είναι σχολείο ταπεινότητας, υπομονής και αγάπης που δεν περιορίζεται σε λόγια αλλά γίνεται πράξη ζωής.

21. Υπάρχει κάτι που θα θέλατε να πείτε στους νέους που σκέφτονται να ακολουθήσουν τον δρόμο της ιεραποστολής;

Να το κάνουν με προσευχή και διάκριση. Η ιεραποστολή δεν είναι καριέρα, αλλά κάλεσμα ζωής. Να είναι έτοιμοι να δώσουν τον εαυτό τους, να αγαπήσουν τον λαό και να ζήσουν με ταπεινότητα και θυσία. Να μη φοβούνται τις δυσκολίες, γιατί μέσα από αυτές γεννιέται η αληθινή χαρά και η πνευματική δύναμη. Να εμπιστευτούν τον Θεό και να ζητήσουν τη χάρη Του καθημερινά. Ο Κύριος οδηγεί τα βήματά τους.

22. Τι προσεύχεστε καθημερινά για την Εκκλησία, τους ανθρώπους της Γκάνας και όλους εμάς;

Προσεύχομαι για τη δύναμη και την ενότητα της Εκκλησίας, να είναι φωτεινό φως μέσα στον κόσμο. Ζητώ από τον Θεό να δίνει σε κάθε άνθρωπο που αγωνίζεται πίστη, υπομονή και αγάπη. Προσεύχομαι για τους πόνους και τις ανάγκες των ανθρώπων της Γκάνας, να βρίσκουν παρηγοριά και ελπίδα στην Εκκλησία. Για όλους εμάς, ζητώ να μένουμε σταθεροί στην πίστη, να αγαπούμε ο ένας τον άλλον και να γινόμαστε ζωντανή μαρτυρία της παρουσίας του Χριστού στον κόσμο. Είθε ο Κύριος να ευλογεί και να οδηγεί κάθε ψυχή!

23. Πώς μπορεί κάποιος να γίνει εθελοντής ή να συμβάλει οικονομικά στο έργο σας;

Η συμβολή κάθε ανθρώπου, είτε με εθελοντική εργασία είτε με οικονομική βοήθεια, είναι πολύτιμη και ευλογημένη. Όσοι θέλουν να γίνουν εθελοντές μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μας μέσω των επίσημων καναλιών της ιεραποστολής για να ενημερωθούν για τις ανάγκες και τις δυνατότητες συμμετοχής. Η εθελοντική εργασία μπορεί να περιλαμβάνει διδασκαλία, βοήθεια σε κοινωνικά προγράμματα, υποστήριξη εκκλησιαστικών κοινοτήτων ή άλλα έργα που υπηρετούν τον άνθρωπο. Όσοι επιθυμούν να συμβάλουν οικονομικά, μπορούν να κάνουν δωρεές μέσω των επίσημων τραπεζικών λογαριασμών ή οργανισμών που στηρίζουν το ιεραποστολικό έργο. Κάθε προσφορά, μικρή ή μεγάλη, είναι έκφραση αγάπης και συμμετοχής στο έργο της Εκκλησίας και φέρνει φως και ελπίδα σε πολλούς ανθρώπους. Ευχαριστούμε εκ των προτέρων όλους όσους θέλουν να σταθούν δίπλα μας σε αυτήν την ιερή αποστολή.

24. Υπάρχει κάποιο μήνυμα που θα θέλατε να μεταφέρετε στους αναγνώστες μας;

Θα ήθελα να τους πω να μην φοβούνται να αγαπήσουν. Να μην ζουν παθητικά ή επιφανειακά, αλλά να ανοίξουν την καρδιά τους στον Χριστό και στους ανθρώπους. Ο κόσμος αλλάζει μόνο με την αγάπη. Κι η αγάπη αυτή δεν είναι απλώς συναίσθημα, αλλά πράξη, θυσία, προσφορά.
Η ιεραποστολή δεν είναι μόνο στην Αφρική. Είναι και δίπλα μας: στο σπίτι, στη δουλειά, στη μοναξιά του άλλου. Αρκεί να βλέπουμε κάθε άνθρωπο σαν εικόνα Θεού.
Η Ορθοδοξία έχει φως. Όχι γιατί είμαστε καλύτεροι, αλλά γιατί μας αποκαλύφθηκε η Αλήθεια. Ας κρατήσουμε αυτό το φως ζωντανό, και ας το μοιραστούμε με ταπεινότητα και πίστη.

ΠΗΓΗ: imerazante