Πηγή: https://myportal.gr/to-open-jazz-festival-sto-limani-thessalonikis-eos-kai-tis-23-noemvrioy/

Τα γυρίσματα έγιναν στη Gqeberha της Νότιας Αφρικής, εκεί όπου εδώ και δεκαετίες παράγεται το Polo. Οι κάμερες κατέγραψαν δυναμικά πλάνα στο λιμάνι, σε κλειστό αυτοκινητόδρομο, στις δοκιμαστικές πίστες και μέσα στο εργοστάσιο Kariega.

Πίσω από τo τιμόνι ο 7 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Rallycross Γιόχαν Κριστόφερσον, ο οποίος οδήγησε τρεις θρύλους του Polo – το Polo R WRC και το Polo R Supercar – από τη συλλογή Volkswagen Classic, καθώς και το αμιγώς ηλεκτρικό Polo RX1e- λίγο πριν το φιλμ αποκαλύψει τον ηλεκτρικό διάδοχο της νέας εποχής: το ID. Polo, σε πρωτότυπη, ακόμα, μορφή.

Τα αγωνιστικά του video

Polo R WRC
Συμμετοχή στο FIA World Rally Championship (WRC) από το 2013 – 4 σερί τίτλοι οδηγών με τον Σεμπαστιάν Οζιέ και κατασκευαστών. Κινητήρας 1.6lt turbo 315 PS (232 kW), τετρακίνηση.

Polo R Supercar
FIA World Rallycross Championship (WRX). Κινητήρας 2.0lt turbo με ισχύ άνω των 570 PS (420 kW). Δύο τίτλοι οδηγών (2017–2018) και ένας κατασκευαστών.

NewsIT

Για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, θα απολαύσουμε την θεατρική παράσταση «Family Secrets» του Enrico Luttmann, σε σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Λιακόπουλου, η οποία μέσα από κλαυσίγελο, χιουμοριστικές ατάκες κι ένα ταξίδι μπρος και πίσω στο χρόνο, πραγματεύεται επίκαιρα θέματα της εποχής μας, με κυρίαρχο την αιώνια και ατελεύτητη αγάπη μητέρας και γιου, ζητήματα όπως το δικαίωμα της επιλογής, της μη θνητότητας, της ομοφυλοφιλίας καθώς και ριζικά θέματα όπως η αποδοχή απ’ τους γονείς εν έτη 2025, η ταυτότητα και η καταπίεση από νόρμες που μας έχουν ‘’φορέσει ‘’ και αρνούμαστε να απαλλαγούμε.

Λίγα λόγια για το έργο

Γκράτσια και Αδάμ …

Μια συνταξιούχος δασκάλα, η Γκράτσια, που έχει απομονωθεί στο σπίτι της και ζει πλέον μέσα από τις σαπουνόπερες, που έχουν μετατραπεί στη καθημερινή πραγματικότητά της. Αγαπημένη της ‘’ πραγματικότητα‘’ η σειρά ΤΟΛΜΗ ΚΑΙ ΓΟΗΤΕΙΑ, την οποία παρακολουθεί ανελλιπώς, ζώντας μέσα από τις σκηνές τις στιγμές και συναισθήματα που η ίδια δεν βίωσε ποτέ.

Ο  Αδάμ, γιός της, σεναριογράφος σε σαπουνόπερες και επίδοξος θεατρικός συγγραφέας, επιστρέφει στο πατρικό του, μετά από απουσία πολλών ετών, για να περάσει λίγο χρόνο με τη μητέρα του, ύστερα από μία αποτυχημένη προσπάθεια να κάνει το επόμενο επαγγελματικό βήμα στη ζωή του.

Η  συνύπαρξή τους θα φέρει στο φως οικογενειακά μυστικά, κρυμμένα μέχρι τώρα στο παλιό μπαούλο… με αποκορύφωμα το μεγάλο μυστικό της Γκράτσια, που θα αλλάξει, για πάντα, τη σχέση τους.

Το “Family Secrets” είναι ένα τρυφερό έργο, που περνάει απ’ το γέλιο στο δάκρυ – ακριβώς όπως συμβαίνει και στη ζωή.

Άλλωστε, ”όλοι το παθαίνουμε…μεγαλώνουμε νιώθοντας πως οι γονείς μας είναι αθάνατοι και σχεδόν ποτέ δεν τους ρωτάμε για τη ζωή τους πριν από εμάς. Για τις οικογένειές τους, τις παρέες τους, τα ενδιαφέροντά τους ως παιδιά… λες και γεννήθηκαν ενήλικες. Λες και γεννήθηκαν ‘’ μαμά ‘’ και ΄΄μπαμπάς ‘’. Σαν να μην είχαν πρότερο βίο. Αισθανόμαστε πως θα υπάρχουν για εμάς εις τους αιώνας των αιώνων… Σαν τον Άρη. Σαν την Αφροδίτη. Σαν τη γη…σαν τον ήλιο, για να φωτίζουν τις ζωές μας…’’

(απόσπασμα από το κείμενο)

Σημείωμα συγγραφέα

«Μου αρέσει να γράφω απλές ιστορίες, για ανθρώπους που η ζωή ξαφνικά τους τραβάει το χαλί κάτω απ’ τα πόδια τους, τους βγάζει από τις νόρμες τους και σπάει τον μικρόκοσμο τον οποίο οι ίδιοι έχουν χτίσει μέρα με τη μέρα, και τελικά δεν είναι αυτό που ονειρεύονταν, αλλά μια φυλακή, στην οποία έχουν οικειοθελώς δημιουργήσει και εγκλωβιστεί σε αυτή και από την οποία αρνούνται να βγουν.

Η Γκράτσια και ο Αδάμ, οι δύο πρωταγωνιστές της ιστορίας μας, προσπαθούν να αντισταθούν με κάθε δύναμη που έχουν στο τσουνάμι γεγονότων που κατακλύζουν τη ζωή τους. Αμπαρώνουν πόρτες, σφραγίζουν τα παράθυρα, αλλά και πάλι δεν αρκεί. Το καράβι μπάζει πια νερά και σιγά, σιγά βουλιάζει και τους παρασύρει στο βυθό.

Σε τέτοιες περιστάσεις, έχουμε δύο μονοπάτια. Είτε παρατηρούμε παθητικά, περιμένοντας πότε θα βουλιάξουμε, είτε αντιστεκόμαστε και παλεύουμε. Σημασία δεν έχει τι από τα δύο θα επιλέξουμε, αλλά ο τρόπος που θα αντιμετωπίσουμε το καθετί. Το σθένος που θα υποδείξουμε. Και φυσικά είναι αυτές οι στιγμές που ανακαλύπτουμε το μεγαλύτερό μας όπλο απέναντι στις δυσκολίες, την αληθινή και άνευ όρων αγάπη.»

Enrico Luttmann

Η ταυτότητα της παράστασης

Family Secrets

του Enrico Luttmann

Μαύρη κωμωδία

Διάρκεια παράστασης : 90 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Παραστάσεις: Έως το Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2026

Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί : Μαίη Σεβαστοπούλου, Γιώργης Κοντοπόδης

Συντελεστές :

Σκηνοθεσία – φωτισμοί : Αλέξανδρος Λιακόπουλος

Μετάφραση : Γιώργος Δόξας

Σκηνικό – κοστούμια : Νόρα Πόντη

Μουσική : Άγγελος Ανδρεόπουλος

Φωτογραφίες : Νικόλας Παπουτσάκης

Παραγωγή: Creatists | www.creatists.gr

Social Media: Μαρλού Ξηνταριανού

Θέατρο Αλκμήνη

Σκηνή Secret Room

Αλκμήνης 8-12, Κάτω Πετράλωνα

Μετρό: Στάση Κεραμεικός, Τρόλεϋ: 21 Στάση ΚΑΜΠΑ, ΟΑΣΑ: 049, 815, 838, 914, Γ18 Στάση ΚΑΜΠΑ, 035 Στάση ΙΚΑ

Το Θέατρο είναι προσβάσιμο για ΑΜΕΑ

Πρεμιέρα: Παρασκευή 17 Οκτωβρίου 2025

Ημέρες και ώρα παράστασης:

Παρασκευή στις 21:15, Σάββατο στις 18:15

Ναυτεμπορική

Σχετικές φήμες υπάρχουν εδώ και αρκετό καιρό, με τη θεωρία ότι η Αίγυπτος θα είναι στο επίκεντρο του επόμενου τίτλου της σειράς να μοιάζει έως τώρα η επικρατέστερη.

Μιλώντας σε πάνελ του MCM London Comic Con, ο Judge βλέπει το ενδεχόμενο ως “την ολοκλήρωση ενός κύκλου” για αυτόν, αναφερόμενος φυσικά στον ρόλο του Teal’c που υποδύθηκε για τη σειρά Stargate SG-1 του 1997.

Παρόλα αυτά δήλωσε πως όποιο και αν είναι το θέμα του επόμενου God of War, είναι βέβαιος πως θα είναι καταπληκτικό.

EnternityGR

Ποιοι είναι οι τοπ προορισμοί στην χώρα μας και ποιοι στην Ευρώπη; Πού κυμαίνονται οι τιμές;

Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Συνδέσμων Γραφείων Ταξιδίων & Τουρισμού (FEDHATTA), κ. Λύσανδρος Τσιλίδης μιλώντας στο iefimerida, αναφέρει που θα ταξιδέψει κόσμος, ενώ παράλληλα εξηγεί τους λόγους που υπάρχει πτώση στη ζήτηση.

«Η αργία πέφτει μεσοβδόμαδα, την Τρίτη, οπότε μάξιμουμ ένα διήμερο ή τριήμερο και αν επιτευχθεί, το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στην περίοδο του τέλους του καλοκαιριού και την ερχόμενη που είναι τα Χριστούγεννα. Αυτό σημαίνει πως ο κόσμος λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει θα διαλέξει ποια από τις δύο περιόδους θα ταξιδέψει. Παράλληλα, πολλά παιδιά λαμβάνουν μέρος στην παρέλαση οπότε δεν είναι η ιδανικότερη αργία για να φύγουν. Παρατηρείται γενικά μία μείωση της τάξεως του 30%», υπογραμμίζει, με τον ίδιο να θεωρεί δεδομένο ότι πολύς κόσμος θα πάει στα πατρικά και τα εξοχικά τους.

Οι προορισμοί
Σύμφωνα με πρόεδρο της FEDHATTA, στην Ελλάδα οι περιοχές που έχουν την μεγαλύτερη κινητικότητα είναι οι δημοφιλείς ορεινοί προορισμοί που παραδοσιακά προσελκύουν τον ενδιαφέρον των ταξιδιωτών.

Στην πρώτη γραμμή βρίσκεται όλη η Ηπειρωτική Ελλάδα, έπειτα η Πελοπόννησος, ενώ ανεβαίνοντας πάλι προς τα πάνω, οι Δελφοί, η Αράχοβα, τα Μετέωρα, η Καλαμπάκα, το Πήλιο, τα Τζουμέρκα, τα Ζαγοροχώρια και τα μεγάλα αστικά κέντρα.

Υψηλή ζήτηση παρουσιάζουν ωστόσο πολλοί προορισμοί του εξωτερικού καθώς δεν είναι λίγοι οι Έλληνες που προτιμούν να ταξιδέψουν εκτός συνόρων.

Όσο αφορά την Ευρώπη είναι το Παρίσι, το Άμστερνταμ, η Πράγα, η Βουδαπέστη, η Βιέννη και πολλές πόλεις τις Ιταλίας όπως πάντα και της Ισπανίας. Άλλες χώρες που έχουν εξίσου μεγάλη ζήτηση είναι η Αίγυπτος και το Μαρόκο.

Οι τιμές
Τα «πακέτα των τιμών» διαμορφώνονται ανάλογα με την περιοχή, τις ημέρες και το τι περιλαμβάνουν. Οι περισσότεροι από τους έλληνες που αποφάσισαν να δραπετεύσουν στο εσωτερικό, σύμφωνα με ταξιδιωτικά πρακτορεία, επιλέγουν πακέτα των 4 ή 5 ημερών η τιμή των οποίων κυμαίνεται στα 200 με 400 ευρώ.

Για παράδειγμα ένα τετραήμερο σε Ιωάννινα, Ζαγοροχώρια, Μέτσοβο ξεκινά από περίπου 250 ευρώ ανά άτομο. Για τρεις ημέρα στο ιστορικό Σούλι η τιμή ανά άτομα ξεκινά από τα 175 ευρώ. Για ένα τριήμερο στην μαγευτική Μάνη οι τιμές ξεκινούν από τα 150 ευρώ.

Ένα ταξίδι στην όμορφη Πράγα για πέντε ημέρες ξεκινά από τα 635 ευρώ ανά άτομο. Αντίθετα στην Ιταλία για ένα τριήμερο ταξίδι που συνδυάζει Ρώμη, Βατικανό και Φλωρεντία η τιμή ξεκινά από τα 399 ευρώ το άτομο.

Κρατήσεις της τελευταίας στιγμής
Μπορεί πολλοί ενδιαφερόμενοι να έχουν πραγματοποιήσει έρευνα και να έχουν «κλείσει» το ταξίδι τους ακόμα και δύο μήνες πριν, αλλά οι κρατήσεις της τελευταίας στιγμής σε ξενοδοχεία, και καταλύματα τύπου Airbnb, όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος θα «πρωταγωνιστήσουν», περιμένοντας πως οι κρατήσεις θα αυξηθούν και θα κυμανθούν τουλάχιστον στα ίδια επίπεδα με πέρσι. Οι ορεινοί προορισμοί φυσικά σε Ήπειρο και Πελοπόννησο είναι νούμερο ένα επιλογή των Ελλήνων ταξιδιωτών, ακόμα και στην κράτηση της τελευταίας στιγμής.

Αυτή η ιστορία είναι απόσπασμα από το βιβλίο μου «Από το Κέιπ Τάουν στην Αλεξάνδρεια», στο οποίο αφηγούμαι το επικό, μοναχικό μου ταξίδι από άκρη σε άκρη της σαγηνευτικής Αφρικής, και διαβιβάζω μία σοβαρή μεν, γλαφυρή δε, απεικόνιση της ετερόμορφης και ιδιάζουσας αφρικανικής πραγματικότητας.

Η νότια ακτή της Αφρικής αποτελεί ένα από τα πιο αγαπημένα στέκια αυτών των αξιοθαύμαστων ψαριών, που καταδυόμενα έως και χίλια μέτρα κάτω από την επιφάνεια, ταξιδεύουν τις θάλασσες απ’-άκρη-σ’-άκρη του πλανήτη. Πολλά εξ αυτών θα περιτριγύριζαν τις ακτές του Κέιπ Τάουν σε αναζήτηση κάποιας παχουλής φώκιας ή θαλασσίου λέοντος, ώστε να ικανοποιήσουν τα ευρύχωρά των στομάχια. Έτσι και μία ομάδα από εμάς, θα ξανοιγόμασταν με την σειρά μας στο σπίτι των, για να εντοπίσουμε τα ίδια, και να ικανοποιήσουμε την ανθρώπινή μας περιέργεια.

Ξεκινήσαμε νύχτας καταμεσής από την πόλη με ένα βανάκι και κατεύθυνση νοτιοανατολική. Όταν φάνηκε το πρώτο φως της χαραυγής, οδηγούσαμε σε έναν παράκτιο, επαρχιακό δρόμο. Δεξιά μάς, ο ωκεανός εξαπλωνόταν πλατύς και τόσο ήμερος εκείνο το ξημέρωμα. Ζερβά μάς, είχαν αρχίσει να διαγράφονται οι σιλουέτες των βουνών, που αλλού ομαλά, αλλού απότομα, επεξετείνονταν προς τον βορρά. Άνωθέν μάς, ο ουρανός είχε αρχίσει να παίρνει χρώμα. Πανδιαυγής καθώς ήταν, προμήνυε ένα σπάνιας oμορφιάς καλοκαιρινό πρωινό.

Ο ήλιος κόντευε να ανατείλει όταν αφιχθήκαμε στο παραλιακό ψαροχώρι που έφερε το όνομα Gansbaai· ανοικτά των ακτών του οποίου θα λάμβανε χώρα η συνάντησή μας με τους καρχαρίες. Το όχημά μας στάθμευσε σε ένα λιμανάκι, εντός ενός ορμίσκου, όπου το μικρό σκάφος που θα μας μετέφερε έξω στον ωκεανό προετοιμαζόταν από το ολιγομελές του πλήρωμα για απόπλου. Ενόσω περιμέναμε, άδραξα την ευκαιρία για να απολαύσω ένα καφεδάκι κι ένα τσιγάρο υπό την συντροφιά του αναδυομένου ηλίου. Ήταν ένα εξαιρετικά γαλήνιο πρωί.

Όταν πια ήμασταν σχεδόν έτοιμοι για αναχώρηση, μάς συστήθηκε ένας Αφρικανέρος τύπος, αυτοαποκαλούμενος shark expert ― και όντως ήταν, η αλήθεια είναι. Ο τύπος αυτός θα ήταν ο αρχηγός της όλης αποστολής. Πριν αποπλεύσουμε, λοιπόν, κάθισε και μάς εξήγησε τα διαδικαστικά της εξόρμησης· καθώς και μάς έδωσε διάφορες ενδιαφέρουσες, γενικές πληροφορίες περί αυτού του θαυμάσιου ιχθύος που σύντομα έμελλε να συναπαντήσουμε ― κυριολεκτικά ― πρόσωπο-με-πρόσωπο.

Από πολλά εκατομμύρια χρόνια πριν, οι προπάτορες του είδους έδρων στους ωκεανούς του πλανήτη. Εκατομμύρια γενεές των επιβίωσαν, στέφοντας το είδος των στην κορυφή της θαλάσσιας τροφικής αλυσίδας, καθιστώντας το το αναμφισβήτητο αφεντικό στο 70% της υδρογείου. Αυτά τα γιγαντόψαρα μπορούν να φτάσουν 6,5 μέτρα σε μήκος και πάνω από 3,5 τόνους σε βάρος όταν ενηλικιωθούν, μετά από περίπου τρεις δεκαετίες ζωής. Για 70 χρόνια, ή και παραπάνω, μπορεί το καθένα να συνεχίσει να οργώνει τις θάλασσες, σπέρνοντας τρόμο στις αποικίες των ανυπεράσπιστων θαλασσίων θηλαστικών. Αναζητούν τα θηράματά των επιστρατεύοντας τις εκλεπτυσμένες των αισθήσεις, που πλην των άλλων, τών επιτρέπουν επίσης να προσλαμβάνουν ηλεκτρομαγνητικούς παλμούς, τόσο ασθενείς, όσο αυτούς που εκπέμπει ο χτύπος μίας ανθρώπινης καρδιάς. Αφού εντοπίσουν κάποιο υποψήφιο θήραμα, καταδύονται, και εφορμούν κατακόρυφα κατά πάνω τού από τον βυθό, παραδίδοντάς τού μία ανελέητη δαγκωματιά, που έχει μετρηθεί μέχρι και τα 18 κιλονιούτον σε δύναμη.

Επιβιβαστήκαμε στο σκάφος και βάλαμε πλώρη για τα ανοιχτά. Πάνω-κάτω γλιστρούσαμε στα ψηλά, διερχόμενα κύματα. Όλο-και πλάταινε η θέα της ξηράς που αφήναμε πίσω, αποκαλύπτοντας την ομορφιά της ορεινής ακτογραμμής από πέρα ως πέρα. Σταματήσαμε τελικά και ρίξαμε άγκυρα σε ένα σημείο που έκρινε ο αρχηγός. Ματωμένα κεφάλια τόνων πεταχτήκαν στο νερό για να προσελκύσουν τους καρχαρίες. Μετά, ένα ατσάλινο κλουβί, δεμένο στο σκαρί του σκάφους, αφέθηκε κι αυτό να προσπέσει στο νερό. Όλα ήταν έτοιμα. Φορέσαμε τις θερμικές στολές, και μείναμε να περιμένουμε με αγωνία το πότε, οδηγούμενος από την μυρωδιά του φρέσκου αίματος, ένας μεγάλος λευκός καρχαρίας θα κάνει την μεγαλοπρεπή του εμφάνιση.

Θα πρέπει να περιμέναμε ήδη κοντά ένα δίωρο, με διαρκώς παρατεταμένη αγωνία, όταν: «look!» ακούστηκε δυνατά η φωνή ενός από τους ναύτες, που με το χέρι τεντωμένο προς τα έξω, έδειχνε ένα μεγάλο πτερύγιο που πλησίαζε ταχέως κατά πάνω μάς, σχίζοντας την επιφάνεια της θάλασσας. Θα ήταν μια εικοσαριά μέτρα μακριά, όταν κατεδύθη και χάθηκε στον βυθό. Ένα αίσθημα ευφορίας ξέσπασε πάνω στο σκάφος αυτοστιγμίς. «Did you see that?» «Holy shit!»… ακούγονταν γύροθεν φωνές ενθουσιώδεις. Ο λευκός καρχαρίας ήταν κάπου εκεί, μαζί μάς· ίσως κάπου γύρω μάς· ίσως ακριβώς αποκάτω μάς.

«Get ready guys!» ξεφώνησε ο αρχηγός, και αρχίσαμε όλοι ταυτοχρόνως να πηγαίνουμε προς το κλουβί. Εκεί που ήμασταν έτοιμοι να πηδήξουμε μέσα, αίφνης ανεδύθη εκ νέου το κτήνος. Το πτερύγιο του θα εξείχε τώρα από την επιφάνεια μόλις μια δεκαριά μέτρα μπροστά μάς. Στάθηκε εκεί λίγα δευτερόλεπτα, σαν κάτι να σκεφτόταν, και κινήθηκε τελικά πάλι καταπάνω μάς, αργά-αργά αυτήν την φορά.

Σίμωσε όσο πιο κοντά μπορούσε, ένα μέτρο από το σκαρί, και με ένα απότομο σάλτο, έβγαλε το τερατώδες κεφάλι του έξω από το νερό (τυγχάνει να είναι το μοναδικό ψάρι που σηκώνεται ίνα επιτηρήσει τον ατμοσφαιρικό κόσμο). Θα έμεινε έτσι, έξω από το νερό, για λίγα δευτερόλεπτα, παρατηρώντας μας όλο-περιέργεια με τα μεγάλα μαύρα μάτια του. Θα έλεγε μέσα τού: «Τι ΄ν΄ τούτο πάλι;» ― αν ήταν η πρώτη φορά που αντίκριζε ανθρώπους. Αλλά μιάς-και φαντάζομαι θα είχε πάμπολλες φορές στο παρελθόν ξαναδεί πολλούς από τους τουρίστες που συρρέουν στην περιοχή, μάλλον θα είπε μέσα τού: «Α, πάλι αυτοί οι μαλάκες» πριν βουτήξει πίσω στην αφάνεια του βυθού.

Ήταν μία δεσποινίς στην εφηβεία της, 4,5 περίπου μέτρα τω μήκει, μας ενημέρωσε ο αρχηγός ο shark expert. Μόλις μας είχε τιμήσει με μία επίσκεψη στο σπίτι μας. Ήταν ώρα να τής ανταποδώσουμε την τιμή με μία επίσκεψη στο δικό της. Ένας-ένας, έξι-επτά άτομα, πηδήξαμε μέσα στο κλουβί με τις μάσκες φορεμένες, έτοιμοι να βουτήξουμε μόλις ξαναπλησίαζε. Κάμποση ώρα περιμέναμε άπραγοι μέσα στο παγερό νερό· αφού η δεσποινίς καρχαρίνα όλο-και μας γυρόφερνε, δεν ήθελε όμως πια να σιμώσει αρκετά, σε ακτίνα υποβρύχιας ορατότητας.

Χωρίς αποτέλεσμα, ήδη κάμποσες φορές, είχαμε εκτελέσει το παράγγελμα «dive!» του αρχηγού· που έδινε κάθε φορά που νόμιζε πως ο καρχαρίας θα πλησιάσει. «Dive!» ακούστηκε πάλι το παράγγελμα· και εντός μίας στιγμής, για άλλη μία φορά, ήμουν υπό την επιφάνεια να αναμένω τηρώντας τον θολό υποθαλάσσιο ορίζοντα. Κάποιες δονήσεις στο νερό αντιλήφθηκα πρώτα· και το επόμενο ακριβώς δευτερόλεπτο, το κτήνος ήταν εκεί, σε απόσταση αναπνοής μπροστά μού, να με περιεργάζεται με τα αγέρωχα μάτια του. Μόνο τότε συνειδητοποίησα το πραγματικό του μέγεθος. Ήταν πραγματικά πελώριο. Δεν λέγεται ο πειρασμός που μπήκα να παραβώ τον κανόνα που έλεγε «μην βγάλετε χέρι έξω από το κλουβί», και να τού ζουλήξω λιγουλάκι το ρύγχος· έτσι, να έβλεπα πώς θα αντιδράσει.

Στάθηκε εκεί για λίγο ακίνητη, με τα σουβλερά της δόντια να προεξέχουν από το μισάνοιχτό της στόμα. Μολονότι γνώριζα το ότι σπανιότατα ― και μόνο μπερδεύοντάς μας για κάποια φώκια ή οτιδήποτε άλλο φέρον δαψιλές ψαχνό, και όχι μόνο κοκκαλάκια όπως εμείς ― θα επετίθετο σε άνθρωπο, εκείνη την στιγμή ένιωσα απείρως ευγνώμων που μας χώριζαν ατσάλινα κάγκελα.

Έκανε τελικά μία στροφή· έριξε κι ένα σκαμπίλι με την ουρά της ― ακούσιο μάλλον ― στο κλουβί, κάνοντάς το να ταραχθεί σαν σε σεισμό· και χάθηκε πάλι στα θαμπά νερά του ωκεανού.

Παρόλο που θα μπορούσε κανείς να πει ότι χρειάζεται ρινοπλαστική και σιδεράκια, εμένα μού φάνηκε ένα πραγματικά πανέμορφο πλάσμα. Ποια αίσθηση ανωτερότητας να κουβαλούσε άραγε στο κεφάλι του αυτό το θηρίο, ξέροντας ότι δεν γνωρίζει ανταγωνισμό σε όλα τα πέρατα του υδάτινου κόσμου! Εάν υπήρχε μετενσάρκωση, και δεν μπορούσα να γεννηθώ πάλι άνθρωπος, ένα από δαύτα θα ήθελα να ήμουν, μού πέρασε από το μυαλό όταν πατούσα πάλι στεριά, στο λιμανάκι του Gansbaai.

ΠΗΓΗ: https://theblogofdimi.com/el/taxidiotikes-istories-notia-afriki/