Επιπλέον, εντός της ΑΗΚ αναπτύσσεται προβληματισμός και για τη θέση πολλών τεχνοκρατών ότι η συγκεκριμένη επένδυση είναι ασύμφορη για τον οργανισμό (ανκαι αναγκαία για το ηλεκτρικό σύστημα της χώρας), δεδομένης της αναμενόμενης έναρξης της ανταγωνιστικής αγοράς ηλεκτρισμού, της έλευσης φυσικού αερίου και της ενίσχυσης της παραγωγής με 420 μεγαβάτ από τους σταθμούς της ΑΗΚ και της PEC – Cyfield στο Βασιλικό, με χαμηλότερο κόστος.
Ο προβληματισμός στην ΑΗΚ γίνεται μεγαλύτερος δεδομένης της απροθυμίας της Γενικής Διεύθυνσης Ανταγωνισμού (της Ευρωπαϊκής Επιτροπής) να επιτρέψει την απόσβεση της δαπάνης στη Δεκέλεια από όλους τους καταναλωτές ρεύματος και όχι μόνο τους πελάτες της ΑΗΚ.
Αυτό που ίσως να έδινε κάποια λύση θα ήταν μια διαβεβαίωση από την Κυβέρνηση ότι, ανεξαρτήτως της θέσης της Κομισιόν, θα αναζητηθεί τρόπος να μην υποστεί, μεσοπρόθεσμα, οικονομική ζημιά η ΑΗΚ, αν επειβεβαιωθούν οι ανησυχίες της ότι οι νέες γεννήτριες στη Δεκέλεια δεν θα αποσβεστούν με τρόπο βιώσιμο τα επόμενα χρόνια.
Από την άλλη, πηγές εντός της ΑΗΚ αλλά και εντός της Κυβέρνησης υποστηρίζουν πως η επιβάρυνση της ΑΗΚ -και των πελατών της- από την εγκατάσταση των νέων γεννητριών θα είναι περίπου ένα σεντ την κιλοβατώρα, για απόσβεση της δαπάνης (περίπου 150 εκατ. ευρώ) σε βάθος χρόνου, κάτι που δεν θεωρούν ιδιαίτερα επικίνδυνο για την ανταγωνιστικότητα της ΑΗΚ σε συνθήκες ανταγωνιστικής αγοράς.
Άλλοι όμως τεχνοκράτες, επισημαίνουν πως ήδη η ΑΗΚ έχει αναλάβει να προωθήσει με λεφτά από τα ταμειακά της διαθέσιμα (χωρίς χρέωση των πελατών της) δαπανηρές υποδομές, όπως το κεντρικό σύστημα αποθήκευσης για υποστήριξη του δικτύου, τα συστήματα αποθήκευσης στη Δεκέλεια, μέρος της δαπάνης για τους έξυπνους μετρητές και τα 43 εκατ. για συμμετοχή στο έργο του τερματικού φυσικού αερίου, μέσω της ΕΤΥΦΑ, που όλα μαζί δυνατό να δημιουργούν συνθήκες οικονομικής δυσπραγίας του οργανισμού τα επόμενα χρόνια.
